บทที่ 142 ท่านเจ้าแคว้นผู้รักสบายแต่กลัวตาย

บทที่ 142 ท่านเจ้าแคว้นผู้รักสบายแต่กลัวตาย

อีกด้านหนึ่ง ณ เผ่ามนุษย์พยัคฆ์

ผีซือหย่วนกับพวกถูกจับขังไว้ในกรงอย่างไม่ใส่ใจนัก กรงนั้นตั้งอยู่กลางลานโล่งหน้าหมู่บ้าน

จะเรียกว่าหมู่บ้านก็ไม่เชิง ดูคล้ายแหล่งชุมนุมมากกว่า บ้านเรือนล้วนสร้างจากไม้ ที่ดีหน่อยก็สร้างจากหิน ส่วนรอบนอกแค่ก่อแนวหินล้อมไว้อย่างง่าย ๆ

แต่สถานที่แสนทรุดโทรมเช่นนี้กลับมีมนุษย์อสูรที่แข็งแกร่งอย่างยิ่งอาศัยอยู่

“ผีซือหย่วน พวกเรา…ตอนนี้จะทำยังไงกันดี?” ผู้รอดชีวิตจากโลกคนหนึ่งถามเขา ตอนนี้ในใจก็รู้สึกเสียใจอยู่บ้างจริง ๆ

พวกเขาประมาทเกินไปจริง ๆ!

เมื่อนึกถึงตอนที่ทักษะหมดเกลี้ยง สุดท้ายได้แต่ถูกมนุษย์พยัคฆ์คนนั้นกดดันจนสู้กลับไม่ได้ ทุกคนก็รู้สึกเหมือนมีเงามืดปกคลุมจิตใจ

ชีวิตที่ราบรื่นในเมืองชิงอวิ๋นอาจทำให้พวกเขาเกือบลืมไปว่าโลกใบนี้อันตรายแค่ไหน

ครั้งนี้ที่ถูกจับเป็นเชลย ถ้าจะให้พูดเป็นคำเดียว ก็สมควรแล้ว!