บทที่ 139 สิ่งปลูกสร้างใหม่เอี่ยม

บทที่ 139 สิ่งปลูกสร้างใหม่เอี่ยม

คนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าภายในเวลาอันสั้นเมื่อครู่ กู้ชิงคิดอะไรไปตั้งมากมาย พอเธอบอกว่าเริ่มได้ ทุกคนก็รีบนั่งตัวตรงทันที

“ข้อแรก พวกนายคิดว่าค่าชดเชยของเมลวิลล์ควรเป็นเท่าไรถึงจะเหมาะ?”

ตลอดหลายวันมานี้ กู้ชิงไม่เคยคิดถึงเรื่องค่าชดเชยของเมลวิลล์เลยจริง ๆ เพราะหลังสงครามมีเรื่องให้จัดการมากมายเหลือเกิน อย่างน้อยก็ต้องใช้แรงไปไม่น้อยกว่าจะทำให้ก็อบลินหน้าใหม่หลายร้อยคนกลมกลืนเข้ากับเขตปกครองได้อย่างสมบูรณ์ ทั้งยังมีเรื่องการประมูลที่เกิดจากกองคาราวานหลั่งไหลเข้ามาอีก… พอมีเรื่องมากมายถาโถมเข้ามา เธอก็ไม่มีเวลาคิดเรื่องค่าชดเชยจริง ๆ

แน่นอนว่าอีกเหตุผลหนึ่งก็คือ เธออยากให้เมลวิลล์มีเหรียญทองแดงติดมือไว้มากหน่อย จะได้เข้าร่วมการประมูลได้

เมื่อได้ยินคำถามของกู้ชิง จี้ซิวเหวินก็ลุกขึ้นทันที บอกว่าเขามีประสบการณ์

เขายกข้อตกลงเดิมพันที่เคยคุยกับเมลวิลล์ในวันนั้นขึ้นมาพูดตรง ๆ