บทที่ 136 งานประมูล

บทที่ 136 งานประมูล

ในเวลาเดียวกัน ภายในคุกมืด

นับตั้งแต่วันนั้นที่โบรดถูกพาตัวออกไป เขาก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย เกรซีจึงนั่งไม่ติดอยู่ในคุกมืด

จากคำพูดในวันนั้นเห็นได้ว่าโบรดถูกใต้เท้าช่วยกลับไป แล้วตัวเขาล่ะ?

ในใจเกรซีรู้สึกเปรี้ยวปร่าขึ้นมาเล็กน้อย

ในใจใต้เท้า โบรดสำคัญกว่าเขาหรือ?

แม้จะรู้สึกน้อยใจ แต่เกรซีก็เข้าใจดีอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือโบรดหัวไวกว่า พอกลับไปอยู่ข้างกายใต้เท้าแล้ว ย่อมทำอะไรได้มากกว่าแน่นอน

ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังหวังให้ใต้เท้าชนะการต่อสู้ แล้วมาช่วยพวกเขาออกไป

วันเวลาที่อยู่ในคุกมืดช่างยาวนานราวกับผ่านไปเป็นปี

“ทหารยาม ฉันจะซื้อของกิน!” ครู่ต่อมาเกรซีก็อดตะโกนออกมาไม่ได้