กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 120 จงไร้ความปรานีต่อศัตรูดุจสายลมสารทกวาดใบไม้ร่วง
เมื่อเห็นโบรดถูกคนที่ดูเหมือนจะเป็นพวกเดียวกันควบคุมไว้ นักรบคนอื่น ๆ ในที่เกิดเหตุก็งุนงงไปหมด
พวกเขาอยู่ที่ไหน? เกิดอะไรขึ้น? นี่มันเรื่องอะไรกัน?
มีคนทรยศอยู่ในหมู่พวกเขาหรือ?
เป็นไปได้ยังไง? จะมีใครยอมทิ้งกองกำลังของตัวเองแล้วไปเข้าพวกกับเมืองชิงอวิ๋นได้?
เหมือนโบรดจะเห็นสีหน้าสับสนของลูกน้อง จึงได้แต่ทำหน้าบึ้งเงียบงัน
ตอนนั้นเอง รูดอล์ฟมองคนรอบข้างแล้วอดถามไม่ได้ว่า “พวกคุณเป็นคนเมืองชิงอวิ๋นหรือ?”
เกราะที่สวมอยู่เหมือนกับของพวกเขา แต่ก็ไม่ใช่คนของพวกเขา เช่นนั้นก็มีแต่คนจากเมืองชิงอวิ๋นที่เพิ่งพาทหารของพวกเขากลุ่มหนึ่งออกไปเมื่อวาน
เมืองชิงอวิ๋นแห่งนี้…
ถ้าไม่ใช่ศัตรู รูดอล์ฟคงอยากชมอีกฝ่ายจากใจจริง