กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 115 ฉันจะพาพวกคุณก้าวสู่ชีวิตใหม่!
ตอนนี้ ที่ค่ายนอกเมืองชิงอวิ๋น
เมลวิลล์อยู่ในค่าย สีหน้าบึ้งตึงอยู่บ้าง
เขามาอย่างฮึกเหิม แต่กลับเริ่มต้นด้วยความพ่ายแพ้ สำหรับเขาแล้ว นี่ช่างน่าอับอายเหลือเกิน
โดยเฉพาะหลังจากจำใจถอนทัพกลับมา ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห เมลวิลล์รู้สึกว่าตัวเองทำใจปล่อยวางไม่ได้
โบรดก็อยู่ในค่ายเช่นกัน เขาสัมผัสได้ถึงบรรยากาศอึมครึมที่แผ่ปกคลุมไปทั่ว
พวกเขาไม่คาดคิดเลยว่าครั้งนี้จะพ่ายแพ้
ถ้าจะบอกว่าพวกเขาแพ้จริง ๆ ก็คงแพ้เพราะอีกฝ่ายไร้ยางอายเกินไป!
ไม่ใช่แค่พวกทหารไร้ยางอาย แม้แต่เจ้าเมืองคนนั้นก็ยังไร้ยางอาย
ไม่กล้าสู้กันซึ่งหน้าอย่างเปิดเผยหรือไง?