กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 104 สู้เพื่อเขตปกครอง
“พวกคุณรออยู่ก่อนแล้วหรือ”
นิโคลมองจี้ซิวเหวินที่ขวางทางอยู่ตรงหน้า ใจพลันกระตุกวูบ ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าตัวเองถูกจับตามองมาตั้งแต่แรก
ที่อีกฝ่ายยังไม่ลงมือไม่ใช่เพราะมีอะไรต้องกังวล แต่เพราะยังหาโอกาสเหมาะ ๆ ไม่เจอ ต่อให้พวกเขาเริ่มรู้สึกผิดปกติตอนหัวหน้าฝ่ายจี้พาทหารกลับมา ก็สายเกินไปแล้ว
นิโคลอดเสียดายไม่ได้จริง ๆ ควรจะไหวตัวตั้งแต่ตอนที่ฮักกินส์เตือนพวกเขาแล้ว
พอนึกถึงฮักกินส์ แววตาของนิโคลก็ลุ่มลึกขึ้น สายตาของเขายังคมกริบเหมือนเดิมจริง ๆ ตอนที่พวกเขาส่งข่าวกลับไป เขาก็ส่งข่าวกลับไปเช่นกัน แถมยังส่งผู้ช่วยมาด้วย
นอกจากนี้คนที่พามายังไม่ได้ทันใช้ประโยชน์อะไรเลย เมื่อรู้ว่าเจ้าเมืองชิงอวิ๋นปฏิเสธความช่วยเหลือ แถมยังจัดการคลื่นอสูรครั้งนี้ได้อย่างสบาย ๆ เขาก็เข้าใจชัดเจนว่าตัวเองแพ้แล้ว
เฮ้อ ตอนนี้เสียใจไปก็สายเกินไปแล้ว!
“ก็ใช่น่ะสิ พวกเรารอโอกาสที่เหมาะสมมาตลอด น่าเสียดายที่ตอนนี้ช้าไปแล้ว เลยต้องเชิญคุณนิโคลมาพักที่นี่สักสองสามวัน” จี้ซิวเหวินตอบตรง ๆ “คุณนิโคล เชิญเลย คุณคงอยากเดินไปเองมากกว่าใช่ไหม”