บทที่ 87 ร่วมเป็นร่วมตาย

บทที่ 87 ร่วมเป็นร่วมตาย

คลาร์กหันไปสนใจมอร์แกนเป็นอันดับแรก

มอร์แกนเองก็เผลอมองไปยังทาสคนนั้น ในใจสะดุ้งวาบ หรือว่าพวกเขาเพิ่งจากไปไม่นาน เขตปกครองของตนก็มีทาสก็อบลินแล้ว

พวกเขาถูกเผ่ามนุษย์หลอกหรือ ถูกเจ้าแคว้นหลอกกันแน่

แต่ในวินาทีถัดมา มอร์แกนก็สงบสติลงได้

หากท่านเจ้าแคว้นคิดจะหลอกเขาจริง ๆ ก่อนหน้านี้ก็ไม่จำเป็นต้องทำเรื่องเกินจำเป็นมากมายขนาดนั้น ด้วยกำลังของเขตปกครองนี้ การกวาดล้างพวกเขาให้หมดทำได้ง่ายมาก เมื่อเทียบกันแล้ว ใช้เวลาซื้อขายพวกเขา ยังไม่สู้เอาเวลาไปพัฒนาสร้างบ้านเมืองของตัวเองให้ดี

เมื่อใจเย็นลง มอร์แกนก็มองก็อบลินที่ถูกเฆี่ยนอยู่ไกล ๆ อย่างละเอียด พบว่าเป็นใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย ในความทรงจำไม่มีอีกฝ่ายอยู่เลย

อีกฝ่ายไม่ใช่คนจากเผ่าของพวกเขา

เขารีบส่งสายตาปลอบใจให้คลาร์ก ตอนนั้นเองก็อบลินสองสามคนจากกองกำลังทหารก็อบลินเห็นผู้นำเผ่ามอร์แกนแล้ว จึงรีบเข้ามาทักทาย

“ผู้นำเผ่า!” มาริออนเป็นคนแรกที่ร้องเรียก เขาเป็นคนแรกที่สังเกตเห็นขบวนก็อบลิน เมื่อเห็นผู้นำเผ่าของตนกลับมา ก็รู้สึกราวกับมีหลักให้ยึดเหนี่ยว