บทที่ 73 สมาคมการค้าใหญ่จากเมืองหลวงมาถึงแล้ว

บทที่ 73 สมาคมการค้าใหญ่จากเมืองหลวงมาถึงแล้ว

ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ผู้นำเผ่ามอร์แกนก็ยังส่งสีหน้าใสซื่อให้คลาร์กตรง ๆ

ถึงอย่างนั้น…แต่…นี่ไม่ใช่แผนของเขาจริง ๆ! เขาแค่อยากให้พวกนั้นไปเล่าให้คนในเผ่าฟังดี ๆ ว่าเขตปกครองของพวกเขายอดเยี่ยมแค่ไหน จะได้ช่วยให้คนเหล่านั้นเอนเอียงมาเลือกเขตปกครองของพวกเขามากขึ้น ไม่ได้บอกให้ไปล้างสมองใครสักหน่อย!

แต่ล้างสมองสำเร็จแล้ว เขาก็ช่วยอะไรไม่ได้เหมือนกัน!

คลาร์กเห็นปฏิกิริยาของมอร์แกนแล้วก็ทั้งโมโหทั้งขำ

แต่เขาก็รีบได้สติ แล้วยกมือส่งสัญญาณให้เงียบ

คลาร์กยังมีบารมีในถิ่นรวมกลุ่มอยู่ พอทำสัญญาณนั้น ทุกคนก็เงียบลงทันที

เมื่อเสียงสงบลง คลาร์กก็ค่อย ๆ เดินไปยังแท่นสูงที่ปกติใช้กล่าวคำปราศรัย

เมื่อยืนอยู่บนแท่นสูง คลาร์กมองเห็นก็อบลินกว่าสองร้อยคนเบื้องล่างได้ชัดเจน ในใจพลันมีความขมขื่นเอ่อล้นขึ้นมา

ใครจะคิดว่าเมื่อก่อนถิ่นรวมกลุ่มของพวกเขาเคยมีคนเป็นพัน แต่หลังผ่านภัยพิบัติต่าง ๆ และคลื่นอสูรบุก ก็เหลือเพียงเท่านี้