กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 57 เมืองชิงอวิ๋นที่อนาคตไร้ขีดจำกัด
“เถ้าแก่ รองประธานสมาคมให้คุณมาซื้อของในเขตปกครองเล็ก ๆ แบบนี้จริงเหรอ?” ระหว่างทาง นอร์ริส ผู้ครองอาชีพที่อยู่ข้างฮักกินส์อดถามไม่ได้
เขายังนึกภาพไม่ออกว่าเขตปกครองที่เพิ่งก่อตั้งมาแค่สองเดือนจะมีผลงานอะไรได้มากมาย ถึงกับมีของที่ดึงดูดความสนใจจากทางเมืองหลวงได้
“คุณเพิ่งกลับมาจากเขตปกครองอื่น เลยไม่รู้รายละเอียด จำหมี่เส้นรสเปรี้ยวเผ็ดที่คุณชมไม่ขาดปากได้ไหม?”
“หมี่เส้นรสเปรี้ยวเผ็ดเหรอ? รู้จักสิ รสชาติวิเศษมาก ฉันเดินทางไปหลายเขตปกครอง เพิ่งเคยได้กินอาหารรสชาตินี้เป็นครั้งแรก อร่อยสุด ๆ”
“แล้วไก่ทอด มันฝรั่งทอด กับแฮมเบอร์เกอร์ล่ะ?”
“อร่อยสิ ไม่ต้องพูดถึงเลย พอคุณพูดฉันก็อยากกินขึ้นมา โดยเฉพาะซอสมะเขือเทศ อร่อยมาก ฉันเพิ่งรู้ว่าผลไม้สีแดงเอามาทำเป็นซอสแล้วจะอร่อยขนาดนี้ ได้ยินว่าพลเมืองเมืองลายาเตรียมเพิ่มพื้นที่ปลูกผลไม้สีแดงกันแล้ว” ขณะที่พูด นอร์ริสก็รู้สึกเหมือนน้ำลายจะไหล รีบหยิบผักอบแห้งที่ห่อไว้ถุงหนึ่งออกมากินกรุบกรับ
ผักอบแห้งนี่ก็ไม่เลว มีรสชาติของผัก แถมไม่ต้องก่อไฟตั้งน้ำต้ม สะดวกมาก แน่นอนว่าอย่างสำคัญที่สุดคืออร่อย!