บทที่ 30 เมืองลายา

บทที่ 30 เมืองลายา

หลังฝูงอสูรกระทิงป่าเข้าร่วมคณะ ความเร็วของกู้ชิงกับคนอื่น ๆ ก็เพิ่มขึ้นทันที

พวกเขาใช้ฝูงกระทิงป่าทำเป็นขบวนเกวียน อาศัยสิ่งที่มีอยู่ตรงนั้น หลายคนจึงนั่งพักบนเกวียนได้เลย

แน่นอนว่าเกวียนที่ราชาอสูรกระทิงป่าลากให้ มีเพียงกู้ชิงคนเดียวเท่านั้นที่ขึ้นไปได้ ถ้าคนอื่นเข้าใกล้ก็จะถูกมันขับไล่

เมื่อราชาอสูรกระทิงป่าระดับ 15 นำหน้า สัตว์อสูรตัวอื่น ๆ ก็ได้กลิ่นแล้วพากันหลบซ่อนอยู่ไกล ๆ

ก่อนหน้านี้คณะของพวกเขาก็ได้ของมาไม่น้อยแล้ว จึงไม่ได้ลังเลอะไรมาก อาศัยความสามารถของฝูงกระทิงป่าเดินทางไปตลอดทางอย่างปลอดภัย จนถึงเขตปกครองอีกแห่งหนึ่ง นั่นคือเมืองลายา

ตอนนี้มีผู้พลัดถิ่นสีหน้าเฉยชาจำนวนมากยืนอยู่บนลานโล่งนอกประตูเมือง ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิงกับเด็ก เห็นได้ชัดว่าคนหนุ่มสาวในครอบครัวออกไปหาอาหารกันหมดแล้ว ด้านหลังพวกเขามีกระท่อมชั่วคราวเรียงเป็นแถว แม้จะจัดเป็นระเบียบ แต่ก็ยังดูสับสนไร้แบบแผน

ตรงกลางประตูเมืองมีทหารกลุ่มหนึ่งเฝ้าอยู่อย่างเข้มงวด ไม่เปิดโอกาสให้ผู้พลัดถิ่นเหล่านี้ล้ำเข้าไปแม้แต่น้อย มองผ่านประตูที่เปิดอยู่ก็เห็นความคึกคักด้านในได้

ก้าวเดียวจากสวรรค์ อีกก้าวเดียวสู่นรก