บทที่ 14 ก็อบลินไม่มีวันเป็น “ทาส”

บทที่ 14 ก็อบลินไม่มีวันเป็น “ทาส”

ก็อบลินรู้ว่าเผ่ามนุษย์หมายตาพวกเขาอยู่ ในใจพวกเขาเองก็เกลียดชังเผ่ามนุษย์ที่มองพวกเขาเป็นทาสอย่างฝังลึก

หากต้องเผชิญหน้ากับมนุษย์เหล่านั้น ต่อให้ระวังแค่ไหนก็ไม่เกินไป เพราะพลาดเพียงนิดเดียว พวกเขาอาจต้องเสียอิสรภาพ

อันเดรบอกตัวเองในใจด้วยว่า หากอีกฝ่ายคิดจับพวกเขาไปเป็นทาสจริง ๆ พวกเขาจะสู้สุดชีวิตเพื่อหนี ถ้าหนีไม่พ้นก็ฆ่าพวกมัน ฆ่าได้สักคนก็ยังดี

เมื่อเห็นก็อบลินเอ่ยถาม อเล็กซ์ก็ออกมาจากด้านข้าง

พอเห็นเขาปรากฏตัว อันเดรก็สะดุ้งตกใจ เขาไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายโผล่มาได้อย่างไร

เมื่อมองอีกฝ่ายให้ดี เขาก็สัมผัสได้อย่างฉับไวว่าคนตรงหน้าแข็งแกร่งมาก ในใจก็ยิ่งระแวดระวัง

อเล็กซ์มองก็อบลินสามตัวที่ตัวเองล่อมา ตัวที่ถามเห็นได้ชัดว่าเป็นหัวหน้ากลุ่ม เขาจ้องอาวุธเหล็กในมือของพวกเขาแล้วถามตรง ๆ ว่า “อาวุธในมือพวกคุณได้มาจากไหน?”

พอได้ยินอีกฝ่ายพูดถึงอาวุธ รูม่านตาของอันเดรก็หดลง มือที่จับอาวุธแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

สาเหตุที่เผ่ามนุษย์จับตาเผ่าก็อบลินไม่ใช่เพราะเผ่าก็อบลินค้นหาแหล่งสินแร่ชนิดต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ทั้งยังเชี่ยวชาญการเล่นแร่แปรธาตุ โดยเฉพาะการผลิตอาวุธหรอกหรือ