เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ออกเรือไกลลงใต้ต่อ
เสิ่นเยี่ยนพักค้างคืนที่เซี่ยพีหนึ่งคืน วันรุ่งขึ้น ขณะที่กำลังจะออกเดินทาง จู่ ๆ ก็มีคนมารายงานว่าคุณชายตระกูลเถาสองคนที่ถูกขังอยู่ในคุกกำลังโวยวายเสียงดัง ขอพบนายท่านคนใหม่
เสิ่นเยี่ยนอดถามอย่างแปลกใจไม่ได้ “ลูกชายสองคนของเถากงจู่น่ะหรือ?”
เสิ่นเยี่ยนนึกว่าเจ้าสองคนนั้นตายไปนานแล้ว แต่ก็จริง โจโฉต้องการซื้อใจผู้คน ย่อมไม่ฆ่าพวกเขา แค่จับขังไว้เท่านั้น เก็บทั้งสองคนไว้ ยังได้ชื่อว่าดูแลลูกกำพร้าของผู้ปกครองคนเก่าเป็นอย่างดีด้วย
เขาโบกมืออย่างปวดหัวนิด ๆ “ขังต่อไปเถอะ! ให้พวกเขาคิดทบทวนความผิดของตัวเองอยู่ในคุกนั่นแหละ คิดได้เมื่อไรก็ค่อยปล่อยออกมา” พ่อเพิ่งตายก็แย่งอำนาจกันเอง คนโง่แบบนี้เขาขี้เกียจจะสนใจ ให้อยู่ในคุกไป จะได้ไม่ออกมาทำเรื่องขายหน้า
จากนั้น เสิ่นเยี่ยนก็เริ่มเดินทางตรวจดูเมืองและอำเภอต่าง ๆ ในมณฑลสวีโจว ที่ตงไห่ เขาได้พบเจียวขิมซึ่งกำลังฮึกเหิมเต็มที่ แม่ทัพเก่าแก่ที่ติดตามเขามาหลายปีคนนี้ยืนมองออกไปไกลอยู่บนกำแพงเมือง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มมั่นใจ ด้านหลังคือเหล่าทหารค่ายจิงเจวี๋ยที่เข้าแถวอย่างเป็นระเบียบ แต่ละคนยืดอกเชิดหน้า ดูคึกคักมีชีวิตชีวา