เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 208 ลิโป้ทรยศนายเพื่อความรุ่งเรืองอีกครั้ง
ยังไม่ทันถึงสองวัน กานหนิงก็นำทัพใหญ่บุกมาถึงหน้าเมืองหลวงของอาณาจักรฟูนันอย่างผู้พิชิต กองทัพเคลื่อนมาอย่างยิ่งใหญ่จนใครเห็นก็ต้องหวั่นใจ
ในสายตากานหนิง เมืองที่เรียกกันว่าเมืองหลวงแห่งนี้ก็เป็นแค่ค่ายที่ใหญ่ขึ้นมาหน่อย สร้างจากดินอัดกับไม้ กำแพงทั้งเตี้ย คูเมืองก็ทั้งตื้นทั้งแคบ สิ่งป้องกันเมืองมีน้อยจนน่าเวทนา กานหนิงใช้กล้องส่องทางไกลสำรวจอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเบ้ปากอย่างดูแคลน “เมืองโทรม ๆ แค่นี้ ต่อให้ไม่มีเครื่องมือบุกเมือง พวกเราต่อตัวกันก็น่าจะปีนเข้าไปได้สบายแล้วกระมัง!”
ขณะที่เขากำลังจะสั่งเตรียมบุกเมือง จู่ ๆ ก็มีฝุ่นฟุ้งขึ้นตรงขอบฟ้าทางเหนือของเมืองหลวง ทหารกองหนึ่งมีอยู่ราวพันกว่าคนกำลังรีบมุ่งหน้ามาทางนี้ ธงในขบวนปลิวสะบัด พอมองเห็นราง ๆ ว่ามีตัวอักษรฮั่นอยู่บนธง
“ฝ่าบาท! ฝ่าบาท! กองหนุนจากแผ่นดินใหญ่ที่เราขึ้นด้วยมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ!” คนรับใช้ตาดีคนหนึ่งวิ่งล้มลุกคลุกคลานเข้าไปในวัง เพื่อรายงานฟ่านม่านที่ตกใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว