เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 181 การแสดงอันน่าตื่นตา
ผิงเจาน้อยใกล้จะอายุครบหนึ่งขวบแล้ว เด็กหญิงตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม ผิวขาวเนียนละเอียด ดวงตากลมโตเป็นประกาย ตาดำกับตาขาวแยกกันชัดเจน ดูราวกับองุ่นดำสองลูกที่แช่อยู่ในน้ำ ใครเห็นก็อดชมไม่ได้ว่าน่ารัก
ตอนนี้เสิ่นเยี่ยนผู้เป็นพ่ออุ้มนางไว้อย่างมั่นคง เสียงโห่ร้องต้อนรับที่ดังกึกก้องตอนเข้ามาเมื่อครู่ดูจะยังทำให้นางงงอยู่ ดวงตากลมโตดำขลับมองซ้ายมองขวาด้วยความอยากรู้ ปากเล็กเผยอนิดๆ เหมือนไม่เข้าใจว่าทำไมคนมากมายถึงส่งเสียงดังพร้อมกันขนาดนั้น
ห้องรับรองตรงกลางชั้นสองของโรงละครแห่งนี้มองเห็นเวทีได้ดีที่สุด และเป็นห้องรับรองส่วนตัวของเสิ่นเยี่ยน ภายในกว้างขวางสว่างไสว ปูพรมอ่อนนุ่ม มีเก้าอี้นั่งสบายกับโต๊ะตัวเล็กตั้งไว้ นอกจากคนในครอบครัวกับผู้ติดตามที่ใกล้ชิดมากแล้ว คนอื่นจะเข้ามาไม่ได้หากไม่ได้รับอนุญาต
หลินหว่านอยู่กับครอบครัวใหม่นี้มาเกือบสองเดือนแล้ว แม้ทุกคนจะดีกับนาง ทั้งเตียวเสี้ยนกับซัวเอี๋ยนก็ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี แต่ความหวาดกลัวและความไม่สบายใจที่ฝังลึกจากชีวิตเร่ร่อนและการต้องอาศัยชายคาคนอื่น ก็ยังไม่ได้หายไปทั้งหมด
นางนั่งเงียบๆ อยู่ตรงที่นั่งด้านข้าง วางมือเล็กทั้งสองไว้บนตักอย่างเรียบร้อย นั่งหลังตรง ดูเกร็งอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับตอนเพิ่งมาถึงที่เอาแต่หดตัวด้วยความกลัวเหมือนนกผวา นางก็ร่าเริงขึ้นมากแล้ว บนใบหน้าเริ่มมีรอยยิ้มบางๆ อย่างที่เด็กวัยนี้ควรมี