เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 169 พระเจ้าเหี้ยนเต้ที่ทุกฝ่ายแย่งชิง
พอเสิ่นเยี่ยนพูดจบ ห้องหนังสือก็เงียบลงไปครู่หนึ่ง คำพูดนี้บอกชัดแล้วว่าเขาต้องการอะไร เขาไม่ได้คิดจะเป็นแค่เจ้าเมืองที่ครองดินแดนส่วนหนึ่ง หรือขุนนางที่กุมอำนาจทั้งในและนอกราชสำนัก แต่เขาจะเปลี่ยนแผ่นดินและตั้งราชวงศ์ใหม่ขึ้นมาเอง!
ผ่านไปครู่หนึ่ง กุยแกก็ตบมือฉาดแล้วลุกขึ้นยืน ท่าทางเกียจคร้านไม่เอาจริงเอาจังที่เห็นอยู่ทุกวันหายไปหมด เหลือเพียงความฮึกเหิมของคนที่ได้พบเจ้านายที่คู่ควร เขาหัวเราะแล้วพูดเสียงดังชัดเจนว่า “ดี! พูดได้ดี! ต้องอย่างนี้สิ ถึงจะเป็นนายท่านที่ข้ากุยแกเต็มใจติดตามและยอมสละชีวิตให้! ข้าไม่ได้มีความสามารถอะไรนัก แต่ขอใช้ชีวิตที่เหลือช่วยนายท่าน ข้าอยากเห็นกับตาและลงมือร่วมสร้างยุคที่บ้านเมืองรุ่งเรืองเช่นนั้นด้วยตัวเอง! ต่อให้ตายก็ไม่เสียใจ!”
เจี่ยสวี่ยังคงเงียบ แต่แววตาที่มักปรืออยู่ครึ่งหนึ่งราวกับไม่สนใจอะไร กลับวาบขึ้นมา ใบหน้าผอมแห้งของเขามีรอยยิ้มจากใจให้เห็นอย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้น แม้จะเป็นเพียงรอยยิ้มบาง ๆ แต่ก็มากพอจะบอกว่าเขาคิดอย่างไร เขาพยักหน้าช้า ๆ อย่างหนักแน่น