เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 162 ภาพสะท้อนเล็ก ๆ ของยุคบ้านเมืองวุ่นวาย
ฝนเริ่มตกแล้ว
ตอนแรกมีแค่เม็ดฝนประปราย ตกกระทบใบไม้ใบใหญ่ดังแปะ ๆ เบา ๆ ไม่นานฝนก็ตกถี่ขึ้นจนเห็นเป็นสาย ก่อนจะหนาจนเหมือนม่าน เสียงฝนซ่าดังไปทั่ว แสงในป่าเขาหรี่ลงอย่างรวดเร็ว
ชิงเอ๋อร์เบียดตัวออกมาจากโพรงแคบ ๆ ตรงซอกเขาอย่างยากลำบาก ที่เรียกว่าโพรงนั้น จริง ๆ ก็เป็นแค่แอ่งตื้นระหว่างก้อนหินใต้หน้าผา พอให้เด็กคนหนึ่งขดตัวซ่อนได้อย่างหวุดหวิด พี่ชายบังเอิญมาเจอเมื่อสองวันก่อน และบอกไว้ว่าถ้ามีอันตรายก็ให้มาหลบที่นี่ พี่ชายจัดพุ่มหนามกับกอหญ้าตรงปากโพรงไว้อย่างระมัดระวัง มองจากข้างนอกจึงสังเกตเห็นได้ยาก
นางเขย่งเท้า ยืดคอ พยายามมองไปทางที่พี่ชายเดินจากไป แต่สิ่งที่เห็นมีแค่ม่านฝนขาวโพลนกับสีเขียวของต้นไม้ที่ยิ่งถูกฝนชะก็ยิ่งเข้ม จนแทบจะมีน้ำหมึกหยดออกมา นอกนั้นนางก็มองไม่เห็นอะไรเลย