เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 140 เหยียนไป๋หู่ยังดื้อดึงสู้จนมุม
หวังเยว่ไม่แม้แต่จะมองศพสวี่ก้ง สายตาของเขาหันไปทางจวนตระกูลลู่ แทบจะเป็นเวลาเดียวกับที่สวี่ก้งสิ้นใจ เหล่านักรบพลีชีพชุดดำที่บุกเข้าไปในจวนตระกูลลู่ก็เริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ในจวนเงียบเกินไป! นอกจากคนรับใช้ไม่กี่คนที่จัดการไปตรงรอบนอกตอนแรกแล้ว พวกเขาก็บุกเข้ามาได้ตลอดทาง แทบไม่เจอใครต่อต้านเลย! ลานเรือนชั้นในว่างเปล่า ไม่มีคนอยู่สักคน มีเพียงไหดินเผาสีดำคล้ำวางกระจัดกระจายอยู่ทั่วลาน
“ศิษย์พี่! ท่าไม่ดีแล้ว! ในไหพวกนี้... เป็นน้ำมันเชื้อไฟ!” นักรบพลีชีพคนหนึ่งเข้าไปดมใกล้ไหดินเผา ก่อนจะหน้าถอดสีแล้วร้องออกมาอย่างตกใจ
หัวหน้านักรบพลีชีพใจหายวาบ ตะโกนสั่งเสียงกร้าวว่า “ติดกับแล้ว! ถอยเร็ว!”
แต่ก็สายไปแล้ว
ทันทีที่พวกเขาคิดจะถอยออกจากลาน เงาคนสองแถวก็โผล่ขึ้นมาบนกำแพงสูงทั้งสองฝั่งอย่างเงียบเชียบ! ทุกคนถือธนูแข็ง ลูกธนูที่พาดอยู่บนสายติดไฟไว้เรียบร้อยแล้ว!
“ยิง!”
เสียงสั่งเย็นเยียบดังขึ้น
“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!”