ตอนที่ 110 ปราบจลาจลที่กว่างหลิง

ตอนที่ 110 ปราบจลาจลที่กว่างหลิง

แผนที่เฉินเติงวางไว้ในจดหมายชัดเจนมาก แม้แต่เด็กก็มองออก แต่กลับเป็นอุบายที่วางกันอย่างเปิดเผย ถึงจะรู้ทันก็หลีกเลี่ยงได้ยาก เพราะเรื่องที่เขาเขียนมา ไม่ว่าจะเป็นความมั่งคั่งของกว่างหลิง จ้าวอวี้เป็นขุนนางที่เถาเชียนให้ความสำคัญ หรือกว่างหลิงสำคัญต่อมณฑลสวีโจวแค่ไหน ล้วนเป็นความจริงที่ไม่มีใครเถียงได้

หลังซุนฮิว เจี่ยสวี่ จางหง และคนอื่นๆ อ่านจดหมายแล้วช่วยกันวิเคราะห์ ทุกคนก็เห็นตรงกันว่า ไม่ว่าเฉินเติงกับบิดาจะหวังผลส่วนตัวอะไร หากมองในแง่ยุทธศาสตร์ การจัดการปัญหาทางกว่างหลิงหรือข่มให้ฝ่ายนั้นไม่กล้าขยับก่อน ย่อมส่งผลดีต่อแผนยึดเจียงตงของเสิ่นเยี่ยนในอนาคต และช่วยให้ด้านข้างของจิ่วเจียงปลอดภัยด้วย

‘เฮ้อ ข้าก็ไม่ได้คิดจะบุกมณฑลสวีโจวตอนนี้เสียหน่อย...’ เสิ่นเยี่ยนคิดอยู่ในใจ ตอนนี้การก่อสร้างเมืองใหม่ผิงอากำลังเดินหน้าอย่างคึกคัก พอได้เห็นบ้านเมืองที่ตัวเองวางแผนไว้ค่อยๆ กลายเป็นจริงทีละนิด ความภูมิใจและความอิ่มเอมจากการได้สร้างอะไรขึ้นมาก็ทำให้เขาหลงใหลยิ่งกว่าการยกทัพไปยึดเมืองเสียอีก

ทำไร่ทำนา พัฒนาบ้านเมือง ก่อสร้างสิ่งต่างๆ ช่วยให้ชาวบ้านอยู่ดีกินดี นี่ต่างหากคือสิ่งที่เขาชอบ ทำสงครามมีอะไรสนุกกัน ทั้งเปลืองเงินทั้งมีคนตาย แต่เขาทำได้แค่บ่นอยู่ในใจ ไม่ได้แสดงออกทางสีหน้า