กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 101 เจี่ยสวี่หันมาหาผู้นำที่ดี
บนถนนหลวงที่มุ่งไปทางตะวันตกเฉียงเหนือจากเมืองผิงอา รถม้าของเจี่ยสวี่กำลังแล่นไปเรื่อย ๆ โดยมีผู้ติดตามสิบกว่าคนขี่ม้าคุ้มกันอยู่สองข้าง ผ่านไปราวหนึ่งชั่วยามเศษ ขบวนก็ออกห่างจากผิงอามาพอสมควรแล้ว ภายในรถ เจี่ยสวี่ที่หลับตาพักมาตลอดลืมตาขึ้นทันที แววตาของเขายังแจ่มใสและเฉียบคม ไม่มีความอ่อนล้าจากการนั่งรถกระเทือนมาตลอดทางเลยสักนิด
“หยุดรถ” เขาสั่งด้วยเสียงทุ้มต่ำ
รถม้าค่อย ๆ หยุดลง เจี่ยสวี่เปิดม่านลงจากรถ มองสำรวจภูมิประเทศรอบตัว แล้วหันกลับไปมองทางที่เพิ่งผ่านมา เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนถอดเสื้อคลุมสีเข้มที่บ่งบอกฐานะทูตออก เดินไปหาผู้ติดตามคนหนึ่งที่รูปร่างใกล้เคียงกับตนและมีหน้าตาดูแก่กว่าวัย แล้วเอาเสื้อคลุมคลุมให้ พร้อมพูดเสียงเบาว่า “เจ้าสวมตัวนี้แล้วขึ้นไปนั่งในรถ ให้ขบวนเดินทางต่อ กลับเตียงฮันไปตามเส้นทางเดิม ไม่ต้องรอข้า”
ผู้ติดตามคนนั้นกับคนรอบข้างต่างชะงัก หันมองหน้ากันอย่างไม่เข้าใจ “ท่านอาจารย์ นี่ท่านจะ...”
เจี่ยสวี่ไม่ได้อธิบาย เพียงเร่งว่า “เร็วเข้า! ทำตามที่ข้าบอกก็พอ! ถ้ามีใครถาม ก็บอกว่าข้าไม่สบาย กำลังพักอยู่ในรถ อย่ารบกวน” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ แต่ฟังแล้วไม่มีใครกล้าขัด