กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 92 เถาเชียนคิดว่าตัวเองกลับมาแน่แล้ว
ขณะที่เหอเป่ยเต็มไปด้วยเสียงฆ่าฟันดังสนั่น เลือดไหลนองจนท่อนไม้ลอยได้ เมืองผิงอาในแถบเจียงหวยที่อยู่ห่างออกไปพันลี้กลับมีบรรยากาศต่างกันลิบลับ ที่นี่ไม่มีควันไฟจากสงคราม มีแต่ความคึกคักยินดีไปทั่วเมืองราวกับกำลังฉลองเทศกาล ทหารกับชาวบ้านต่างร่วมแรงร่วมใจกันเตรียมงานใหญ่ที่ไม่เคยมีมาก่อนอย่างขะมักเขม้น นั่นคืองานแต่งของท่านผู้ว่าการเสิ่นที่พวกเขารัก กับซัวเจาจี หญิงผู้เปี่ยมด้วยความสามารถ
นี่เป็นงานฉลองที่ยิ่งใหญ่และจัดเต็มที่สุดนับตั้งแต่ก่อตั้งเมืองผิงอามา ตามถนนและตรอกซอยประดับโคมไฟกับผ้าสี ทางการจัดคนงานมากวาดถนนและตกแต่งซุ้มประตู
ชาวบ้านพากันแขวนผ้าแพรแดงและติดตัวอักษรมงคลสำหรับงานแต่งด้วยความเต็มใจ โรงสุรากับร้านอาหารตั้งใจเตรียมอาหารสำหรับงานเลี้ยง คณะงิ้วซ้อมการแสดงเพิ่มความครึกครื้น แม้แต่เด็กในสำนักเรียนก็ยังฝึกร้องเพลงอวยพรตามที่อาจารย์สอน ผู้คนทุกอาชีพต่างใช้วิธีที่ตัวเองถนัดแสดงความรักและอวยพรจากใจให้ผู้ว่าการจังหวัดหนุ่มผู้พาความสงบสุขและความอุดมสมบูรณ์มาให้