กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 84 รับทั้งสามเข้าร่วมงาน
เสิ่นเยี่ยนเดินเข้าไปในร้าน เห็นโต๊ะเก้าอี้ล้มระเนระนาด ถ้วยชามเกลื่อนกลาด ทหารรักษาเมืองที่บาดเจ็บหลายคนพิงอยู่ตรงมุมห้อง มีเพื่อนทหารช่วยพันแผลให้ ส่วนกลางร้านมีคนยืนอยู่สามคน
คนหนึ่งเป็นชายหนุ่มอายุยี่สิบต้น ๆ รูปร่างล่ำสัน หน้าตาซื่อตรงแต่ก็ดูองอาจ เขาขมวดคิ้วนิด ๆ เหมือนกำลังกังวล ข้างกันเป็นชายที่อายุมากกว่าราวหนึ่งถึงสองปี รูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาคมเข้ม แววตาท่าทางหยิ่งทะนงอย่างไม่คิดปิดบัง ชายคนนั้นตบไหล่เขาแล้วปลอบอย่างไม่ทุกข์ร้อนว่า
“สบายใจได้ ซูจื้อ! ด้วยฝีมือของพี่น้องอย่างพวกเรา โลกกว้างใหญ่ขนาดนี้ ไปที่ไหนจะสร้างชื่อไม่ได้? ที่นี่ไม่ต้อนรับ ก็ต้องมีที่อื่นต้อนรับ! อย่างมากก็แค่เปลี่ยนที่!”
‘ซูจื้อ?’ เสิ่นเยี่ยนสะดุดใจกับชื่อนี้ สายตากวาดผ่านชายหนุ่มร่างล่ำ แล้วหันไปมองชายท่าทางหยิ่งทะนง เพียงนึกในใจ ข้อมูลจากระบบก็ปรากฏขึ้นเงียบ ๆ
[เว่ยเหยียน (เหวินฉาง)]
[กำลังรบ: 91]
[การบัญชาการ: 83]
[สติปัญญา: 74]
[การบริหาร: 36]