เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 72 เสิ่นเยี่ยน: ข้านี่แหละชอบพวกมาก
แผนการที่ชัดเจนเริ่มเป็นรูปเป็นร่างในหัวเสิ่นเยี่ยน เขาไม่ลังเลอีก หยิบกระดาษกับพู่กันบนโต๊ะมา คลี่กระดาษเซวียนแผ่นค่อนข้างใหญ่ออก ยกพู่กันจุ่มหมึกดำจนชุ่ม แล้วค่อย ๆ เขียนตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวลงตรงหัวกระดาษด้วยลายเส้นหนักแน่นทรงพลัง
“หนังสือพิมพ์ข่าวใหม่ผิงอา”
หลังจากฝึกฝนผ่านการตรวจเอกสารมาตลอดสองปีกว่า ลายมือพู่กันของเขาก็ถือว่าเป็นระเบียบและมีน้ำหนักแล้ว แต่ถึงอย่างไรก็ยังใช้ไม่ถนัด รู้สึกอยู่เสมอว่าสู้ปากกาหัวแข็งไม่ได้ น่าเสียดายที่การทำปากกาหัวแข็งให้ใช้ได้ดีนั้นยากกว่าที่คิด ตัวอย่างที่พวกช่างลองทำอยู่ตอนนี้ยังใช้ได้ไม่ดีเท่าพู่กันเลยด้วยซ้ำ
“นายท่าน นี่คือ...?” ซุนฮก กุยแก และคนอื่น ๆ เข้ามามุงดูตัวอักษรสี่ตัวบนกระดาษที่ทั้งไม่คุ้นตาและดูเหมือนมีความหมายลึกซึ้ง ทุกคนต่างทำหน้างุนงง ยุคนี้ใช่ว่าจะไม่มีอะไรคล้ายหนังสือพิมพ์เลย ราชสำนักมีหนังสือแจ้งข่าวที่ส่งเวียนให้อ่านกันในหมู่ขุนนาง แต่เนื้อหาสั้นมาก มีแค่ข่าวทางการอย่างราชโองการหรือการแต่งตั้งและถอดถอนขุนนาง ทั้งยังเผยแพร่อยู่ในวงแคบ ส่วนสิ่งที่เรียกว่าหนังสือพิมพ์ข่าวใหม่นี้ พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อน