กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 57 พาสาวงามไปดูละคร
เช้าวันต่อมา ซุนฮกอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็มาที่จวนผู้ว่าการจังหวัดหลูเจียงเพื่อขอพบเสิ่นเยี่ยน
เมื่อได้พบผู้ว่าการจังหวัดหนุ่มอีกครั้งในห้องหนังสือ เสิ่นเยี่ยนดูเหมือนกำลังตรวจเอกสารอยู่ พอเห็นเขาเข้ามาก็วางพู่กัน แล้วมองมาพลางยิ้ม
ซุนฮกเดินเข้าไปอย่างมั่นคง หยุดห่างจากโต๊ะของเสิ่นเยี่ยนสามก้าว จัดเสื้อผ้ากับหมวกให้เรียบร้อย จากนั้นก็ค่อย ๆ คำนับเสิ่นเยี่ยนด้วยท่าทางถูกต้องสำรวม เป็นการคำนับของผู้ใต้บังคับบัญชาที่แสดงความเคารพอย่างสูงสุด ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงชัดเจนและหนักแน่นว่า
“ซุนฮกแห่งอิ่งชวน ขอคารวะนายท่าน ขอบคุณที่นายท่านไม่รังเกียจ ข้ายินดีใช้ความสามารถอันน้อยนิดทำงานรับใช้อย่างสุดกำลัง พร้อมทำตามคำสั่งของนายท่าน ร่วมกันทำให้หลูเจียงสงบสุข เพื่อให้ชาวบ้านได้อยู่ดีกินดี”
สีหน้าของเขาผ่องใส แววตาแน่วแน่ ไม่มีความลังเลหรือท่าทีคอยหยั่งเชิงเหมือนตอนพบกันครั้งแรกเมื่อวานอีกแล้ว เหลือเพียงความสงบใจและจริงใจของคนที่ตัดสินใจแน่นอนแล้ว
ดวงตาของเสิ่นเยี่ยนเป็นประกายด้วยความดีใจ เขารีบลุกขึ้นเดินอ้อมโต๊ะหนังสือมาประคองซุนฮกให้ลุกขึ้นด้วยตัวเอง แล้วหัวเราะเสียงดัง “เหวินรั่วยอมมาร่วมงานด้วย สวรรค์ช่วยข้าจริง ๆ! ข้าได้เหวินรั่วมาช่วย ก็เหมือนฮ่องเต้เกาจู่ได้จื่อฝาง ฮ่องเต้กวงอู่ได้เติ้งอวี่! เป็นโชคของข้า และเป็นบุญของชาวหลูเจียงจริง ๆ!”