กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 52 ตระกูลซุนแยกกันวางเดิมพัน
“กงต๋า! อย่าพูดเหลวไหล!” ซุนเฉินทั้งอายทั้งโกรธจนตวาดออกมา “ที่พวกเราทำก็เพื่อคำนึงถึงตระกูล ช่วยแบ่งเบาภาระให้ท่านหัน ผู้ปกครองมณฑลจี้โจว! จะมีเจตนาอื่นได้อย่างไร?”
แต่ซุนฮิวไม่สะทกสะท้าน เขาหัวเราะเยาะเบา ๆ “ท่านอาสามจะทำเป็นไม่รู้ไปทำไม? ตอนนี้อ้วนเปิ่นชูตั้งทัพอยู่ที่เหอเน่ย ใคร ๆ ก็รู้ว่าเขาหมายตามณฑลจี้โจว ท่านหันขี้ขลาด ทั้งยังไม่ใช่ผู้นำที่เก่งกล้า ไม่ช้าก็เร็วคงถูกเขารวบไปอยู่ใต้อำนาจ หากตระกูลซุนของเราย้ายขึ้นเหนือไปอยู่มณฑลจี้โจวกันหมด มองเผิน ๆ เหมือนไปพึ่งฮันฮก แต่ความจริงเกรงว่าจะหนีไม่พ้นถูกอ้วนเสี้ยวใช้เป็นหมาก เป็นแนวหน้าให้เขาชิงมณฑลจี้โจว!”
“ถึงตอนนั้น ตระกูลซุนของเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? จะกลายเป็นตระกูลไร้คุณธรรมที่ทรยศนายเพื่อความก้าวหน้า หรือเป็นหุ่นเชิดให้คนอื่นชักใย? การทำเช่นนี้มีแต่จะทำลายชื่อเสียงอันดีที่ตระกูลซุนสั่งสมมาร้อยปี หลานไม่มีทางเห็นด้วยเด็ดขาด!”
คำพูดของเขาเปิดให้เห็นทั้งผลได้ผลเสียที่ซ่อนอยู่ และความเสี่ยงที่จะเสียหลักคุณธรรมอย่างตรงไปตรงมา เสียงพูดคุยเบา ๆ ดังขึ้นทั่วศาลบรรพชนทันที