ตอนที่ 47 สาธิตให้เหล่าผู้เรียนดู

ตอนที่ 47 สาธิตให้เหล่าผู้เรียนดู

เสิ่นเยี่ยนอยู่ที่อำเภอซูเพียงสองวัน พอจัดการงานราชการเร่งด่วนที่ค้างอยู่เสร็จ และวางเรื่องสำคัญอย่างการย้ายที่ทำการจังหวัดกับการจัดวางคนเข้าตำแหน่งต่าง ๆ ได้ในเบื้องต้น เขาก็ออกเดินทางกลับผิงอาซึ่งเป็นฐานหลัก ส่วนงานประจำของจังหวัดหลูเจียง ตอนนี้ให้หวังเฉินที่เพิ่งรับตำแหน่งผู้ช่วยผู้ว่าการจังหวัดกับเจียวขิมผู้บัญชาการทหารช่วยกันดูแลไปก่อน

พอกลับถึงผิงอา เสิ่นเยี่ยนไม่ได้แวะไปที่ว่าการ แต่ตรงไปที่สำนักหงเสวียทันที ภายในสำนัก บัณฑิตหนุ่มสิบกว่าคนที่ผ่านการคัดเลือกเข้ามากำลังยุ่งจนแทบไม่มีเวลาหายใจ ตรงหน้าแต่ละคนมีม้วนไม้ไผ่กับกระดาษกองสูงเป็นภูเขาลูกย่อม บางคนขมวดคิ้วคิดหนัก บางคนเร่งมือเขียน บางคนกำลังถกเถียงกับเพื่อนเบา ๆ ทั่วทั้งห้องมีกลิ่นหมึกปนกลิ่นเหงื่อ พร้อมบรรยากาศของคนที่กำลังจดจ่อใช้ความคิด

เสิ่นเยี่ยนยกงานราชการที่ไม่เร่งด่วนของจังหวัดหลูเจียงซึ่งค้างมาหลายเดือน โยนให้ผู้เรียนเหล่านี้ทั้งหมด ให้พวกเขาลองจัดการและเสนอความเห็น งานที่โผล่มาอย่างไม่ทันตั้งตัว แถมยังหนักเกินกว่าจะนึกถึง ทำให้คนหนุ่มเหล่านี้ซึ่งส่วนใหญ่เคยแต่อ่านตำราปราชญ์และแทบไม่มีประสบการณ์ทำงานจริง บ่นกันไม่หยุด แต่ละคนยุ่งจนเหงื่อเต็มหัว ทำอะไรแทบไม่ถูก คราวนี้ถึงได้เข้าใจจริง ๆ ว่าคำว่าปกครองบ้านเมืองไม่ใช่เรื่องง่ายนั้นหนักหนาแค่ไหน