ตอนที่ 45 โจวอวี๋ลงมือ

ตอนที่ 45 โจวอวี๋ลงมือ

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก ตั้งแต่โจวอวี๋ถามจนถึงชักกระบี่ฆ่าคน ใช้เวลาแค่ไม่กี่ลมหายใจ ห้องโถงเงียบกริบ ต่อให้เข็มตกสักเล่มก็คงได้ยิน ทุกคนตกตะลึง สาวใช้หลายคนที่อยู่ใกล้ถึงกับหน้าซีด เครื่องดนตรีในมือหล่นกระแทกพื้นดังโครม แล้วถึงได้กรีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

“กงจิ่น! เจ้า... เจ้าบ้าไปแล้วหรือ?! เจ้า... เจ้าทำอะไรลงไป?!” โจวอี้ตกใจแทบสิ้นสติที่ลูกชายลงมือฆ่าคนอย่างโหดเหี้ยมและเด็ดขาดโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย เขาถอยกรูดไปหลายก้าวจนหลังชนเสาถึงได้หยุด มือที่ชี้โจวอวี๋สั่นระริก ใบหน้าซีดเหมือนกระดาษ แม้แต่เสียงก็ยังเพี้ยนไป

เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าลูกชายที่ฉลาดหลักแหลม สุภาพและรู้มารยาทมาตลอด จะลงมือฆ่าคนอย่างกะทันหันเช่นนี้ แถมคนที่ฆ่ายังเป็นนักพรตที่เขาเชื่อถือและให้ความสำคัญมากด้วย!

สีหน้าของโจวอวี๋ไม่เปลี่ยนไป ราวกับเพิ่งทำเรื่องเล็กน้อยที่ไม่ควรใส่ใจ เขาค่อย ๆ ดึงกระบี่ยาวที่เปื้อนเลือดออกจากศพนักพรตอย่างใจเย็น แล้วใช้ด้านในแขนเสื้อที่สะอาดของตัวเองเช็ดคราบเลือดบนตัวกระบี่ช้า ๆ ท่าทางนุ่มนวล ดูราวกับเป็นคนละคนกับตอนที่ลงมือฆ่าอย่างเหี้ยมเกรียมเมื่อครู่

เขาเก็บกระบี่เข้าฝักดังชิ้ง แล้วถึงหันไปมองบิดาที่ยังตกใจไม่หาย น้ำเสียงสงบ แต่หนักแน่นจนไม่มีใครกล้าแย้ง