กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 218 - ฉินชวน
หลินทงหลบหนีไปได้ไม่ถึงร้อยลี้ ก็รู้แจ้งแก่ใจดีว่าตนเองคงทานทนต่อไปได้ไม่นาน
เมื่อครู่เกราะวัชระถูกขับเคลื่อนจนถึงขีดสุดแล้ว หลังจากแสงทองสลายไปก็เหลือเพียงเสื้อคลุมไหมทองเสวียนที่ยังคงฝืนต้านทานไว้
ทว่าเสื้อคลุมอย่างไรเสียก็ไม่อาจขับเคลื่อนได้ด้วยตนเอง อาศัยเพียงความเหนียวแน่นของเนื้อผ้าในการตั้งรับ แรงสะท้อนจากฝ่ามือของเจ้าสำนักแทรกซึมเข้ามา ซี่โครงข้างซ้ายของเขาหักไปอย่างน้อยสองซี่ ทุกครั้งที่หายใจเข้าจะแฝงความเจ็บปวดแปลบดั่งเข็มทิ่มแทง
พลังลมปราณก็เหือดแห้งจนถึงก้นบึ้ง ความเร็วของกระบี่บินช้าลงเรื่อยๆ ทว่าแสงทมิฬด้านหลังกลับยิ่งมายิ่งใกล้เข้ามาทุกที