กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214 - รับศิษย์
เถี่ยหนิวรับคำพูดต่อ หยิบเอาหยกวิญญาณชิ้นนั้นมาจากมือของซิ่นเอ๋อร์ พลิกดูไปมาอย่างละเอียดสองรอบ แล้วยัดกลับคืนสู่อ้อมอกของบุตรชาย แสร้งทำหน้าดุว่า "เจ้าเด็กนี่ช่างโชคดีเหลือเกิน ท่านอาหลินของเจ้ายามนี้เป็นถึงยอดฝีมือขั้นแก่นทองคำ หยกชิ้นนี้เพียงพอให้เจ้าเก็บเป็นสมบัติประจำตระกูลได้เลย เก็บรักษาไว้ให้ดี แม้ยามนอนก็ห้ามถอดออกเด็ดขาด"
ซิ่นเอ๋อร์พยักหน้าอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง สองมือน้อยๆ กำหยกวิญญาณไว้แน่น แหงนหน้าขึ้นฉีกยิ้มกว้างให้แก่หลินทง
ฟันหน้าของเขาหลอไปหนึ่งซี่ ยามยิ้มจึงมีลมลอดออกมา ช่างดูซื่อตรงเหมือนเถี่ยหนิวอยู่หลายส่วน
หลินทงมองดูใบหน้าเล็กๆ นั้น ในใจพลันอ่อนยวบลงสายหนึ่ง