เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192 - ฝ่ายมารบุกโจมตี
ประตูโถงปิดลงอย่างช้าๆ ภายในห้องเหลือเพียงมู่หรงปั๋วและหลินทงสองคน
มู่หรงปั๋วนั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน ยกถ้วยชาขึ้นจิบคำหนึ่ง สายตาจับจ้องไปที่หลินทง แววตาแฝงความรู้สึกอันซับซ้อน ทั้งชื่นชมและสะท้อนใจอย่างยากจะอธิบาย
"หลินทง นั่งลงคุยกันเถิด" มู่หรงปั๋วชี้ไปยังเก้าอี้ด้านข้าง
หลินทงนั่งลงตามคำบอก ในใจรู้สึกสงสัยเล็กน้อย
การที่มู่หรงปั๋วรั้งตัวเขาไว้ตามลำพัง ย่อมไม่ได้มีเพียงเรื่องกำชับให้ปกปิดระดับพลังอย่างแน่นอน
"เจ้ารู้หรือไม่ ว่าเหตุใดข้าจึงรั้งเจ้าไว้ตามลำพัง" มู่หรงปั๋ววางถ้วยชาลงแล้วเอ่ยขึ้นช้าๆ
หลินทงส่ายหน้า "ข้าน้อยโง่เขลา ขอท่านผู้นำตระกูลโปรดชี้แนะ"
มู่หรงปั๋วเงียบไปครู่หนึ่ง ทอดสายตามองออกไปนอกโถง คล้ายกำลังรำลึกถึงเรื่องในอดีต
"เจ้าเข้ามาอยู่ในตระกูลมู่หรงได้ปีกว่าแล้วใช่หรือไม่" เขาเอ่ยถาม