กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 190 - แก่นทองคำ
ภายในค่ายกลของตระกูลมู่หรงสงบสุขและร่มเย็น
ทว่าภายนอกตระกูลมู่หรง ทั่วทั้งแดนบูรพากลับกลายเป็นดั่งนรกบนดิน
ผู้ฝึกตนฝ่ายมารโหดเหี้ยมอำมหิตและกระหายเลือด
ส่วนใหญ่กระทำการอันทารุณด้วยการดูดกลืนโลหิตมนุษย์หรือช่วงชิงดวงวิญญาณ
ผู้คนนับไม่ถ้วนถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหด ซากศพถูกทิ้งเกลื่อนกลาดกลางทุ่งกว้าง
หนึ่งปีผ่านไป
หลินทงนั่งขัดสมาธิ หลับตาแน่น
ลมปราณทั่วร่างโคจรอย่างรวดเร็ว ก่อนจะไหลกลับคืนสู่จุดตันเถียน
ตลอดหนึ่งปีนี้ เขาขยันขันแข็งไม่เคยเกียจคร้าน