กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 182 - บุตรสาวสายตรง
สายลมพัดผ่านลานเรือน ใบไม้ดอกไม้เสียดสีส่งเสียงซ่า คล้ายกำลังบรรเลงเสียงประกอบความเงียบงันระหว่างบิดาและบุตรคู่นี้
เนิ่นนานผ่านไป มู่หรงปั๋วถึงได้เอ่ยปาก น้ำเสียงทุ้มต่ำลงมาก "ข้ารู้ พวกเจ้าต่างมีความคิดของตนเอง ต่างมีความทะเยอทะยานของตนเอง ข้าไม่โทษที่พวกเจ้าอยากจะนั่งตำแหน่งผู้นำตระกูลนี้ ตำแหน่งนี้ ข้านั่งมาหลายร้อยปีแล้ว ถึงเวลาต้องเปลี่ยนคนจริงๆ"
มู่หรงอวิ๋นเงยหน้าขึ้นตั้งใจจะกล่าวบางสิ่ง แต่ถูกมู่หรงปั๋วยกมือห้ามไว้