กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 - หยาดน้ำตา
หลินทงมองดูคนตรงหน้าที่กำลังพึมพำกันอยู่
ในใจทานทนไม่ไหวมานานแล้ว
ยามนี้เขากำลังเร่งรีบ จะมีเวลาว่างมาสนทนากับพวกมันได้อย่างไร
อีกทั้งคนพวกนี้เป็นเพียงผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานระดับกลางเท่านั้น
ในสายตาของเขา คนพวกนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตาย
ประจวบเหมาะกับแผ่นยันต์โจมตีที่พกพาเข้าไปในแดนลับยังแทบไม่ได้ใช้งาน
วันนี้ก็ให้พวกมันได้ลิ้มรสชาติเสียหน่อย
หลินทงไม่เสียเวลาพูดพร่ำ ควักแผ่นยันต์อัสนีห้าสายระดับสองชั้นสูงออกมาสามแผ่นแล้วขว้างใส่พวกมันทันที
ตูม ครืน