เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165 - ลูกแก้วศิลา
แสงแห่งวิชาเวทสาดประกายตัดสลับไปมาในโถงตำหนัก เสียงศาสตราวุธปะทะกันดังกึกก้องกัมปนาทจนแก้วหูแทบแตก
มีคนพุ่งทะยานเข้าหาดวงแสงใจกลางตำหนัก ทว่ายังไม่ทันได้แตะต้อง ก็ถูกการโจมตีสามสี่สายซัดเข้าใส่พร้อมกันจนตกตายลงตรงนั้น
โลหิตสาดกระเซ็นลงบนพื้นหิน ทว่าไม่นานก็ถูกพลังบางอย่างดูดซับจนเหือดแห้ง ไม่หลงเหลือแม้แต่ร่องรอย
หลินทงยืนนิ่งไม่ขยับ
เขามองดูความโกลาหลเบื้องหน้า ในใจมีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น
นั่นคือต้องอยู่ให้ห่างที่สุด
การตะลุมบอนของผู้ฝึกบำเพ็ญขั้นสร้างรากฐานเกือบพันคน อันตรายยิ่งนัก
เขาไม่มีความจำเป็นต้องเข้าไปเกือกกลั้วด้วยเลย
ส่วนโอสถทลายกำเนิดทารกที่ผู้บรรลุโจวต้องการ แม้จะอยู่ใกล้แค่เอื้อม ทว่าเพื่อความปลอดภัยแล้ว ควรร่นถอยออกมาก่อนเป็นยอดดี