เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160 - ทะเลเพลิง
หลินทงทอดสายตามองออกไป จึงพบว่าพวกเขาได้ก้าวเข้าสู่โลกที่มีแต่เปลวเพลิงแล้ว
เบื้องหน้า ดินแดนแห่งนั้นกลับกลายเป็นทะเลเพลิงผืนใหญ่
ในทะเลเพลิงไอร้อนม้วนตัว ระลอกคลื่นเพลิงพลุ่งพล่าน
ทั่วทั้งอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห้งแล้ง
เพียงแค่สูดหายใจ ก็จะรู้สึกได้ว่าสิ่งที่สูดเข้าไปคล้ายกระแสลมร้อนดั่งเปลวไฟ ทำให้ทรมานอย่างยิ่ง
หากเป็นปุถุชนมาอยู่ที่นี่ ต่อให้ไม่ก้าวลงไปในทะเลเพลิง เพียงแค่ยืนอยู่บนลานนี้ เกรงว่าจะอยู่รอดได้ไม่เกินสองชั่วยาม
ทว่าผู้ฝึกบำเพ็ญนั้นแตกต่าง สามารถใช้พลังลมปราณคุ้มครองกายได้
เพื่อป้องกันพิษไฟแทรกซึมเข้าสู่ร่าง ทั้งยังสามารถตัดขาดความร้อนที่มาจากทะเลเพลิงได้อีกด้วย
หลินทงกางเกราะป้องกันพลังลมปราณขึ้น มองดูทะเลเพลิงอันไร้ขอบเขตเบื้องหน้าอย่างเงียบสงบ