กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 - เสาหิน
หลินทงหาทำเลที่ค่อนข้างลับตาในหมู่ฝูงชนแล้วนั่งขัดสมาธิลงเช่นกัน
เขาหยิบยาเม็ดฟื้นปราณสองเม็ดออกจากถุงเก็บสมบัติมาอมไว้ใต้ลิ้นก่อน เพื่อเตรียมพร้อมรับสถานการณ์ไม่คาดฝัน
จากนั้นจึงหลับตาลง โคจรพลังลมปราณอย่างระมัดระวัง ค่อยๆ ปรับตัวให้เข้ากับแรงโน้มถ่วงสิบเท่านี้นี้ทีละน้อย
ความเร็วในการไหลเวียนของพลังลมปราณในเส้นชีพจรช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ประดุจไหลผ่านโคลนตมอันเหนียวข้น
การโคจรแต่ละรอบต้องใช้สมาธิมากกว่าปกติหลายเท่า ทว่าหลินทงไม่กล้าผ่อนปรน
เพราะเขารู้ดีว่า ในค่ายกลดินแห่งนี้ ผู้ใดปรับตัวเข้ากับแรงโน้มถ่วงได้เร็วกว่า และใช้พลังลมปราณทุกหยดได้อย่างคุ้มค่ากว่า ผู้นั้นย่อมมีชีวิตรอดได้ยาวนานกว่า