กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 155 - ทะยานข้าม
หลินทงยืนอยู่วงนอกของฝูงชน เห็นภาพเหตุการณ์นี้ทั้งหมด ในใจลอบเดาะลิ้น
ร้ายกาจจริงๆ สะบัดมือเพียงครั้งเดียวก็เป็นยาเม็ดเสวียนชิงหนึ่งเม็ด
รากฐานของเมืองเฟิ่งหวงนี้ ล้ำลึกเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้มากนัก
เขาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงผู้ฝึกบำเพ็ญสามคนของสำนักฮ่าวหราน
เพื่อแย่งชิงแก่นอสูรงูเหลือมมังกรที่เพิ่มโอกาสในการควบแน่นแก่นทองคำเม็ดนั้น แทบจะต้องทิ้งชีวิตไว้
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลินทงจึงลอบชำเลืองมองไปยังทิศทางของสำนักฮ่าวหรานโดยสัญชาตญาณ
เป็นเช่นนั้นจริงๆ
ผู้ฝึกบำเพ็ญสามคนของสำนักฮ่าวหรานยืนอยู่ในกลุ่มของสำนักฮ่าวหราน แต่ละคนใบหน้าขาวซีด บนเสื้อผ้ายังมีรอยไหม้เกรียมที่หลงเหลือมาจากค่ายกลไม้ ดูมอซอยิ่งนัก
ทว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่จริงๆ