กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153 - ท้องทะเล
สุดขอบผืนป่า คือม่านแสงสีน้ำเงินผืนหนึ่ง
ม่านแสงนั้นพลิ้วไหวดุจระลอกคลื่น เปล่งประกายสีน้ำเงินล้ำลึก สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลังลมปราณธาตุน้ำอันเข้มข้นจนแทบจะควบแน่นเป็นรูปธรรมได้แต่ไกล
หลินทงยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน จ้องมองม่านแสงสีน้ำเงินนั้น คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
ค่ายกลแรกคือทอง ค่ายกลที่สองคือไม้ ค่ายกลที่สามนี้หากไม่มีอะไรผิดพลาด เมื่อดูจากไอวารีที่ม่านแสงสีน้ำเงินแผ่ออกมา ย่อมต้องเป็นน้ำ
เพียงแต่ ในค่ายกลน้ำนี้จะมีสิ่งใดรออยู่เล่า
เฟิ่งชิงเกอและจี้เทียนสิงแทบจะยกมือขึ้นพร้อมกัน เพื่อส่งสัญญาณให้คนของตนหยุดฝีเท้า
คนทั้งสองฝ่ายยืนคุมเชิงห่างกันสิบกว่าจั้ง ลอบสังเกตอีกฝ่าย