กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 147 - ม่านแสงสีเขียว
ฝั่งตรงข้ามของสระกระบี่ เป็นลานหินสีเทาอันกว้างใหญ่ กว้างขวางเพียงพอที่จะรองรับคนได้นับหมื่น
ปลายสุดของลานหินเป็นม่านแสงสีเขียวขนาดมหึมา สูงกว่าสิบจั้ง ปิดกั้นเส้นทางเบื้องหน้าไว้อย่างสิ้นเชิง
บนม่านแสงมีแสงสีเขียวไหลเวียน แผ่กลิ่นอายธาตุไม้อันเข้มข้นออกมา แม้จะอยู่ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง ก็ยังสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นสายนั้นได้อย่างชัดเจน
ทว่าในเวลานี้ ไม่มีผู้ใดมีกะจิตกะใจจะไปสนใจม่านแสงสีเขียวนั้น
คนที่ยังมีชีวิตอยู่ ต่างวุ่นวายอยู่กับการรักษาบาดแผลและฟื้นฟูพลังลมปราณ
"ตรวจนับเสร็จแล้ว" ศิษย์สายในคนหนึ่งของสำนักฉงเหยาวิ่งมาตรงหน้าจี้ชิงชิง เอ่ยด้วยน้ำเสียงทึบหนัก "ยามนี้คนของเราเหลือเพียงครึ่งเดียวแล้ว"