เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 120 - ขุมกำลังต่างๆ
เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ มู่หรงปั๋วหยุดชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยต่อไปว่า
"อีกเรื่องหนึ่ง ศิษย์สำนักฉงเหยาและศิษย์ตระกูลมู่หรง ห้ามเข่นฆ่ากันเองโดยเด็ดขาด หากออกจากแดนลับมาแล้ว ข้ารู้ว่ามีผู้ใดเข่นฆ่าพวกพ้องเดียวกัน อย่าหาว่าข้าไร้ความปรานีก็แล้วกัน"
สิ้นคำพูดประโยคสุดท้าย แรงกดดันอันมหาศาลก็ระเบิดออกจากร่างของมู่หรงปั๋ว ปกคลุมทั่วทั้งตำหนักในพริบตา
แรงกดดันของขั้นก่อกำเนิดทารกขั้นปลาย หนักหน่วงราวกับท้องฟ้าถล่มทลายลงมา
หลินทงรู้สึกหายใจติดขัด แข้งขาอ่อนแรงจนแทบจะยืนไม่อยู่
เขาขบกรามแน่น โคจรลมปราณอย่างสุดกำลัง จึงสามารถทรงตัวยืนอยู่ได้อย่างยากลำบาก
ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานคนอื่นๆ ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน บางคนถึงกับทรุดฮวบนั่งลงกับพื้นทันที
แรงกดดันนั้นคงอยู่เพียงสามลมหายใจ ก็สลายตัวหายไปดั่งกระแสน้ำลด