กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 096 - ค่ำคืนอันแสนหวาน
ราตรีดึกสงัด
สำนักฉงเหยาจมสู่ห้วงนิทราใต้แสงจันทร์อันนิ่งสงบ มีเพียงแสงไฟริบหรี่บนยอดเขาที่อยู่ไกลออกไปไม่กี่แห่ง ประหนึ่งดวงดาวบนฟากฟ้าที่ร่วงหล่นลงสู่แดนมนุษย์
ภายในตึกหิน หลินทงจรดพู่กันเขียนแผ่นยันต์ใบสุดท้ายเสร็จสิ้น จึงวางพู่กันลง ยื่นมือบีบนวดข้อมือที่เมื่อยล้า
วันนี้เขารวดเดียวเขียนยันต์ไปถึงสามสิบใบ ทุกใบล้วนเป็นระดับหนึ่งชั้นสูงคุณภาพยอดเยี่ยม พลังวิญญาณเปี่ยมล้น ลวดลายคมชัดกระจ่างตา
หงซิ่วยกน้ำชาเดินเข้ามา เอ่ยเสียงแผ่ว
"คุณชาย ดื่มน้ำชาพักผ่อนสักครู่เถิดเจ้าค่ะ"
หลินทงรับถ้วยชามา จิบไปหนึ่งคำ สายตาจับจ้องไปที่ร่างของหงซิ่ว