เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 094 - แดนสตรีอย่างแท้จริง
หลินทงฝึกบำเพ็ญอยู่ในตึกหินตลอดทั้งคืน
แสงตะวันแรกแห่งรุ่งอรุณสาดส่องผ่านช่องหน้าต่างเข้ามา ทาบทาลงบนใบหน้าของเขา แฝงไว้ด้วยความเย็นและชุ่มชื้นตามแบบฉบับของขุนเขา
เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น พ่นลมปราณขุ่นมัวออกมาหนึ่งคำ รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย พลังปราณในจุดตันเถียนควบแน่นขึ้นอีกหลายส่วน
ธรณีประตูแห่งขั้นสร้างรากฐานระดับกลางใกล้เข้ามาทุกขณะแล้ว
เขาลุกขึ้นยืน ยืดเส้นยืดสาย เดินไปที่ริมหน้าต่างแล้วผลักบานหน้าต่างออก
ทะเลหมอกพลิ้วไหว แสงสีทองยามเช้าทาบทาทั่วฟ้า ยอดเขาที่อยู่ไกลลิบตาเลือนรางอยู่ท่ามกลางสายหมอกยามเช้า ดั่งภาพวาดพู่กันจีนอันงดงาม
"ช่างเป็นสถานที่ที่ดีจริงๆ"
หลินทงอุทานออกมาจากใจจริง
สำนักฉงเหยาแห่งนี้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เพียงแค่ความหนาแน่นของพลังปราณ ก็เหนือกว่าตลาดการค้าอวี้ฉงหลายเท่าตัวนัก