กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 091 - แสวงหาที่พึ่งพิง
ราตรีดึกสงัด ซอยติงเงียบสงัดไร้สรรพเสียง
หลินทงนั่งอยู่หน้าโต๊ะ บนโต๊ะวางแผ่นป้ายคำสั่งสีดำแผ่นนั้น ป้ายคำสั่งทอประกายเรืองแสงมืดมนใต้แสงตะเกียง ลวดลายดอกไม้อันพิศวงประหลาดล้ำคล้ายมีชีวิต กำลังบิดตัวช้าๆ ท่ามกลางแสงและเงา
เขาจ้องมองป้ายคำสั่งเนิ่นนาน ในห้วงความคิดฉายภาพความเย็นยะเยือกในชั่วพริบตานั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า
นั่นไม่ใช่ความรู้สึกหลอกตาอย่างแน่นอน
ยอดฝีมือขั้นแก่นทองคำผู้นั้น เดินทางมาเพื่อจัดการเขาโดยเฉพาะ
หากไม่ใช่เพราะโจวเจินเหรินแห่งสำนักฉงเหยาลงมือขับไล่คนผู้นั้นไปได้ทันท่วงที ในเวลานี้เขาคงกลายเป็นศพที่เย็นชืดไปแล้ว
"คุณชาย"