กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 - สะกดรอย
ม่านราตรีโรยตัวลงมา แสงประทีปในตลาดการค้าอวี้ฉงสว่างไสวขึ้นทีละดวง แผงลอยในตรอกติงเริ่มทยอยเก็บของ ความจอแจวุ่นวายในเวลากลางวันค่อยๆ จมหายไปในความมืดมิด
หงซิ่วช่วยหลินทงเก็บแผงอย่างคล่องแคล่ว พู่กันยันต์ ชาด และกระดาษสีเหลืองถูกจัดเก็บเข้าหีบไม้อย่างเป็นระเบียบ
นางก้มหน้า ใบหูทั้งสองข้างยังคงแดงระเรื่อ แม้กระทั่งลำคอก็ยังซับสีชมพูบางๆ
หลินทงมองดูท่าทางของนาง ในใจรู้สึกเอ็นดูและขบขัน จึงไม่แกล้งหยอกเย้านางอีก เพียงแต่ยกหีบไม้ขึ้น เอ่ยว่า "ไปกันเถิด" แล้วเดินลึกเข้าไปในตรอก
สถานที่ที่พวกเขาพักอาศัยอยู่ไม่ไกลจากตรอกติง เป็นบ้านหินพร้อมลานเรือนหลังเล็กที่เช่าไว้ แม้จะไม่ใหญ่นัก ทว่าสงบเงียบยิ่ง