เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 59 - ตั้งถิ่นฐาน
ยามที่หลินทงก้าวออกจากเรือน ดวงตะวันก็ลอยสูงขึ้นแล้ว แสงแดดสาดส่องลงมารู้สึกแสบตาเล็กน้อย
ในเมื่อเถี่ยหนิวคิดจะสร้างครอบครัว ย่อมต้องจัดแจงทรัพย์สินข้าวของเครื่องใช้ จะให้แต่งเข้าบ้านฝ่ายหญิงเป็นเขยแต่งเข้าย่อมไม่ได้เด็ดขาด
เถี่ยหนิวเป็นคนซื่อทึบ ไม่ประสีประสาเรื่องราวทางโลกีย์วิสัย จึงมีเพียงเขาเท่านั้นที่ต้องเป็นผู้ออกหน้าจัดการให้
นี่ถือเป็นการตอบแทนน้ำใจที่เถี่ยหนิวเคยดูแลเขาเป็นอย่างดีในเรือนแรงงานรับใช้เมื่อครั้งอดีต
เมื่อออกจากประตูเรือน เขาก็มุ่งหน้าตรงไปยังเมืองหงชวนทันที
เมืองหงชวนตั้งอยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านเสี่ยวเหอเท่าใดนัก
เดินเท้าไปไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็มาถึงแล้ว
หน้าประตูเมืองมีทหารเฝ้ายามคอยตรวจตราอย่างเข้มงวด
หลินทงไม่ได้ใส่ใจ ก้าวเท้าเข้าสู่ตัวเมืองได้อย่างง่ายดาย