เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 - หมู่บ้าน
ทั้งสองคนเดินทางทะลุผ่านป่าทึบ มุ่งหน้าขึ้นเหนือไปตามเส้นทางภูเขา จนกระทั่งซุ้มประตูด้านหน้าของสำนักชิงอวิ๋นเลือนหายไปท่ามกลางเทือกเขาสลับซับซ้อนโดยสิ้นเชิง หลินทงจึงผ่อนคลายลงอย่างแท้จริง
ดวงตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก ขอบฟ้าถูกย้อมด้วยสีแดงเรื่อบางเบา
เถี่ยหนิวเดินตามหลังหลินทง เงียบขรึมมาเกือบครึ่งค่อนวัน ในที่สุดก็อดรนทนไม่ไหวเอ่ยถามออกมา
"พี่หลิน พวกเรากำลังจะไปที่ใดกัน"
หลินทงไม่หยุดฝีเท้า เอ่ยตอบอย่างสบายอารมณ์
"เข้าสำนักฉงเหยา"
เถี่ยหนิวชะงักงัน ใบหน้าสีเข้มเต็มไปด้วยความงุนงงสงสัย
"สำนักฉงเหยา นั่นไม่ใช่ ที่นั่นมีแต่ผู้หญิงมิใช่หรือ ข้าได้ยินมาว่าพวกนางรับเฉพาะศิษย์สตรี แม้แต่คนเฝ้าประตูก็ยังเป็นผู้หญิง ผู้ชายไม่รับเข้าเลยสักคน"