เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 - ภารกิจระยะยาว
ตอนที่เถี่ยหนิวกระโดดลงมาจากต้นไม้ ตัวเขารู้สึกเบาราวกับลอยได้ อยากจะสลักคำว่ากระบี่เดียวสังหารสิบตัวไว้บนหน้าผากเสียให้รู้แล้วรู้รอด
เขาสาวเท้าไม่กี่ก้าวก็วิ่งไปถึงหน้าซากหมาป่าหลังเหล็กเหล่านั้น
"ฮ่าๆ" เถี่ยหนิวถูฝ่ามือไปมา หันไปมองหลินทง "หลินทง เจ้าเห็นหรือไม่ ท่วงท่าอันสง่างามของข้าในกระบี่นั้น"
"เห็นแล้ว" หลินทงเก็บกระบี่ เดินเข้ามานำซากหมาป่าหลังเหล็กทั้งสิบตัวเก็บเข้าสู่ถุงเก็บสมบัติ
"ไปเถิด กลับไปส่งมอบภารกิจ"
"ตกลง" เถี่ยหนิวหัวเราะร่า
ระหว่างทางเดินกลับ เถี่ยหนิวตบหน้าผากตนเองฉาดใหญ่
"จริงสิ ยารักษาอาการบาดเจ็บที่ศิษย์พี่ฉินมอบให้นั้นได้ผลดีเยี่ยมจริงๆ เจ้าดูแขนข้าสิ รอยฟกช้ำแทบจะหายหมดแล้ว"
เขาถลกแขนเสื้อขึ้นให้หลินทงดู รอยเขียวคล้ำจางลงไปมากแล้วจริงๆ