เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 - ผู้ดูแลหวังสิ้นชีพ
หลังจากกลิ่นอายนั้นสลายไป หลินทงไม่ได้ผลีผลามเคลื่อนไหว
เขายังคงรักษากิจวัตรประจำวันไว้ดังเดิม
กลางวันไปทำงานที่ทุ่งข้าวสาลีวิญญาณ ยามพลบค่ำกลับมาวาดแผ่นยันต์ในห้อง บางครั้งก็ไปร่ำสุรากับเถี่ยหนิว
เพียงแต่ในทางลับ เขาขยายขอบเขตการรับรู้ของวิชาดมกลิ่นวิญญาณออกไปอย่างเงียบเชียบ คอยจับตาดูความผันผวนของพลังปราณที่ผิดปกติรอบกายอยู่ตลอดเวลา
พลังระดับหลอมรวมลมปราณขั้นที่ห้าถูกเขากดไว้ที่ระดับหลอมรวมลมปราณขั้นที่สองด้วยวิชาลมหายใจเต่า หากมองจากภายนอก เขาก็ไม่ต่างจากแรงงานรับใช้คนอื่นๆ ในเขตแรงงานเลย
กระทั่งยังดูไม่สะดุดตายิ่งกว่าในอดีตเสียอีก
ทว่ากลิ่นอายสายนั้นยังคงปรากฏขึ้นมาอีกสองครั้ง
ทุกครั้งล้วนเป็นช่วงพลบค่ำ เคลื่อนผ่านหน้าห้องพักของเขา หยุดรออยู่ชั่วครู่แล้วจึงจากไป
หลินทงยังคงสงบนิ่งไม่แสดงพิรุธ