เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 - ขายแผ่นยันต์
หลินทงจ้องมองจ้าวหู่อยู่นาน น้ำฝนหยดลงมาจากชายเสื้อกันฝนฟางสู่พื้น รวมตัวกันเป็นแอ่งน้ำขนาดย่อม
จ้าวหู่ก็ไม่ได้เร่งเร้า ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น แววตาสงบนิ่งดุจสระน้ำลึกที่ไร้คลื่นลม
ทั้งสองคนยืนประจันหน้ากันเช่นนั้น มีเพียงเสียงฝนตกนอกห้องที่คอยเติมเต็มความเงียบงัน
ในที่สุด หลินทงก็ยิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นดูฝืนใจอยู่บ้าง แต่น้ำเสียงกลับเด็ดขาด "ตกลง หินวิญญาณหนึ่งก้อนข้าไม่มี แต่ข้าจะให้แผ่นยันต์ที่มีมูลค่าเท่ากับหินวิญญาณหนึ่งก้อนแก่เจ้า"
รูม่านตาของจ้าวหู่หดเล็กลง ลมหายใจกระชั้นชิดขึ้นชั่วขณะ ทว่าเขาก็รีบสะกดกลั้นมันไว้อย่างรวดเร็ว
หลินทงล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ คลำอยู่นานจึงหยิบแผ่นยันต์ออกมาหลายแผ่น ผิวหน้าของแผ่นยันต์ทอประกายแสงจางๆ ปราณวิญญาณอันแผ่วเบาแผ่ออกมาจากตัวยันต์
แผ่นยันต์ระดับต่ำ