เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 - หลินทง
สำนักชิงอวิ๋น
มวลเมฆหมอกลอยล่อง นกกระเรียนเซียนโบยบินเป็นฝูง
กิ่งก้านใบไม้เขียวชอุ่มหนาทึบ สัตว์อสูรแปลกตาปรากฏกายให้เห็นบ่อยครั้ง
เหล่าศิษย์ที่สัญจรไปมาต่างเหยียบกระบี่บินทะยาน ผู้ที่มีระดับการฝึกตนลึกล้ำยิ่งกว่าถึงขั้นเหาะเหินเดินอากาศข้ามผ่านเวหา
ช่างเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ของผู้บำเพ็ญเซียนโดยแท้
เรือนแรงงานรับใช้ เด็กหนุ่มหน้าตาธรรมดาสามัญในชุดสีเทานั่งขัดสมาธิ คิ้วขมวดมุ่น
หลินทงตื่นจากภวังค์การทำสมาธิ ลืมตาขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความจนใจ เขาสัมผัสได้ถึงพลังเวทอันแผ่วเบาในจุดตันเถียน อดไม่ได้ที่จะยิ้มเจื่อนอย่างขมขื่น
"เวลาล่วงเลยไปเต็มสองปีเพิ่งจะแตะถึงขั้นหลอมรวมลมปราณระดับหนึ่งขั้นสูงสุด สมแล้วที่เป็นรากวิญญาณห้าธาตุครบทั้งทอง ไม้ น้ำ ไฟ ดิน ความเร็วในการฝึกตนช่างเชื่องช้าถึงเพียงนี้จริงๆ"