กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่วันถัดมา ลู่โม่เฉินมารับหลานชิ่นซินแต่เช้า วันนี้เขาไม่พาคนขับ ขับรถมาเอง ระหว่างทางยังตั้งใจซื้อซาลาเปามาให้หลานชิ่นซินเป็นพิเศษ
“ไปไหนกันแน่ ถึงต้องออกแต่เช้าขนาดนี้”
หลานชิ่นซินยังงัวเงียตาปรือ หาวหนึ่งครั้งแล้วหลับตาลง
ลู่โม่เฉินยิ้มมองท่าทางน่ารักของแม่หนูบ้านตัวเอง ยื่นมือไปดึงผ้าห่มผืนหนึ่งจากด้านหลังมาคลุมร่างเธอไว้ แล้วก็ตั้งใจขับรถต่อ
หลานชิ่นซินหลับชดเชยบนรถ พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง รถก็จอดสนิทแล้ว
“ถึงแล้วหรือ ทำไมไม่ปลุกฉัน”
“เห็นเธอหลับสบาย ก็เลยไม่ใจร้ายปลุก”